Jewish Life #55. Sjemot #12: Torah studeren

De parashah van deze week, Tetzaveh, begint als volgt: ‘Je [een verwijzing naar Moses] moet zelf de Kinderen van Israël bevelen dat zij zuivere gestoten olijfolie voor verlichting nemen en het je brengen om steeds licht aan te kunnen steken.’ 
 
Een vraag die Rabbi Joseph B. Soloveitchik in een commentaar stelt en die ons helpt om de voornoemde tekst te begrijpen, is de volgende: ‘Hoe zou een religieus echtpaar hun huis moeten inrichten?’ De Tabernakel, de ontmoetingsplaats, die de Israëlieten maakte in de woestijn dient, zo leert Soloveitchik ons, als voorbeeld voor de inrichting van een hedendaags huis van een paar en hun eventuele kinderen. Zoals de Tabernakel getransformeerd kan worden tot een huis, zo kan een joods huis getransformeerd worden tot een Tabernakel.  Dit gegeven kan afgeleid worden uit 2 Melachiem (Koningen) 4:10, waar we lezen: ‘Laten we in ons huis een kamer maken en daar een bed, een tafel, een stoel en een lamp neerzetten.’ Het bed representeert de reinheid en zuiverheid van het joodse gezinsleven. De tafel en haar stoelen representeren het koosjere leven en verwijzen naar de joodse gastvrijheid, het openstaan en verwelkomen van gasten. De lamp is de Menorah en verwijst naar de studie van de Torah, de door de Eeuwige gegeven instructie voor de wijze waarop het joodse leven vormgegeven moet worden: ‘De lessen [van je vader en je moeder] zijn een lamp, de Torah is een licht.’ (Misjlee/ Spreuken 6:23).
 
In zo’n spiritueel ingericht joods huis is men in staat om de stem van de Eeuwige te horen en Zijn aanwezigheid te ervaren. Zoals ten tijde van de Tabernakel: ‘Daar zal Ik samenkomsten met je houden… en met je spreken.’ (vers 25:22). In zo’n huis, zegt Soloveitchik, zal de Shechinah (Zijn aanwezigheid) in alle facetten inderdaad een plek vinden om te wonen.[1]  
 
De studie van de Torah is in het joodse leven dus een essentieel onderdeel. Zonder intensieve, dagelijkse studie zou je immers niet weten hoe te leven. Voor de religieuze jood een simpel feit. De Torah is een licht op het joodse levenspad. Het belang van de studie wordt goed verwoord in een bekende tekst uit Jehosjoea [Jozua] 1:8: ‘Leg de Torah geen moment ter zijde en verdiep je er dag en nacht in, opdat je je aan alles houdt wat erin geschreven staat. Dan zal alles wat je onderneemt voorspoedig verlopen.’ In het Shacharit, het ochtendgebed bidden wij ‘Eeuwige, ons God, laat het toch aangenaam zijn voor ons en voor Uw volk, het Huis van Israël, de woorden van de Torah in de mond te nemen, zodat wij zowel als onze nakomelingen als die van Uw volk, het Huis van Israël, Uw Naam zullen kennen en Uw Torah, zonder bijbedoeling, zullen bestuderen.’ 
 
De joodse levenswandel valt of staat bij de studie van de Torah. Zonder die studie is hij niet in staat om Zijn instructies en wil in de praktijk te brengen (de zogenoemde orthopraxie). De wereld van de halachah, de levenswandel, vereist concentratie, intensieve aandacht en tijd. Naast het belang van het accuraat praktiseren wordt ook gezegd dat de studie van de Torah op zichzelf al een gebod representeert. Zelfs in het studeren van Zijn instructies ligt een grote waarde besloten.  
 
Degenen die de Torah bestuderen, zegt een midrash, een rabbijnse Bijbeluitleg, zijn in staat om hun levenswandel van licht te voorzien. Dit kan vergeleken worden met een persoon die in het aardedonker een licht kan ontsteken. Zodra hij verder loopt, lukt het hem om mogelijke obstakels onderweg te omzeilen: ‘hij ziet een grote rots en loopt er veilig omheen en vervolgens lukt het hem niet uit te glijden in een poel van modder’. Ongelukken onderweg worden voorkomen door het licht dat hij met zich meedraagt. In Tehillim [Psalm] 119: 105 lezen we dan ook: ‘Uw Woord is een lamp voor mijn voet, een licht op mijn pad.’
 
De eerste zin van de huidige parashah wijst ons op een essentieel aspect van de joodse levenswandel: zonder licht geen leven, zonder Torah studie geen joods leven. De jood getuigt dagelijks dan ook ‘Geprezen U, Eeuwige die de Torah aan Zijn volk Israël onderwijst. 
   
[1] Verwijzingen naar het commentaar van Soloveitchik zijn te vinden in Chumash met zijn commentaar, uitgave Neuwirth, redactie Dr. A. Lustiger van uitgeverij OU Press (pp. 246-247). 

Click on 'previous' or 'forward' to read more Blogs (Klik op 'vorige' of 'volgende' voor meer Blogs).