Jewish Life #93. Thuiskomen

De periode van tien dagen die begint op Rosh Hashanah en eindigt op Yom Kippur staat bekend als de ‘Tien Dagen van Berouw’. Dit is de periode waarover de wijzen zeggen dat de profeet spreekt wanneer hij verkondigt: ‘Zoek Hashem wanneer Hij te vinden is; roep Hem aan wanneer Hij nabij is.’ (Jesaja 55:6) 
 
Tijdens deze tien dagen zijn speciale toevoegingen opgenomen in onze dagelijkse gebeden, zoals Psalm 130 en Avinu Malkeinu, een Joodse liturgische zin die zich vertaalt naar ‘Onze Vader, Onze Koning’, een krachtig smeekgebed dat wordt uitgesproken tijdens de Hoge Feestdagen, de Tien Dagen van Berouw en op de meeste vastendagen. Het gebed benadrukt een dubbele relatie met de Eeuwige: als een liefhebbende ouder en een rechtvaardige leider, waarbij het Joodse volk Hem om vergeving en zegeningen smeekt en hun afhankelijkheid van goddelijke genade erkent. Velen volgen ook de gewoonte van De Baal Shem Tov om vanaf Elul 1 [de vorige maand], tot en met Yom Kippur het hele boek van de Psalmen te reciteren. 
 
Yom Kippur is een dag vol betekenis. Net als een prachtige edelsteen heeft het vele facetten, elk schitterend, waar en prachtig.
 
Een van die facetten is de volgende: Ieder mens heeft volgens het Jodendom een pure, door de Eeuwige, naar Zijn beeld, geschapen ziel. In dat besef en die omarming van Hashem, ervaar je juist op Yom Kippur de band met de Eeuwige. Je wilt maar een ding: een levende en intieme relatie met Hem en Zijn instructies navolgen. Dit proces van zelfwording, dat goed beschouwd een levenslang zich ontwikkelend proces is, is een ervaring van thuiskomen. Yom Kippur is dan ook in essentie een dag waarop je wordt omarmd voor wie je werkelijk bent. 
Dit is de reden dat een persoon juist in de Tien Dagen van Berouw zich ontdoet van gedachten en gedrag die afwijken van Zijn instructies. Juist op Yom Kippur bestaat de mogelijkheid om terug te keren naar de Ene die je omarmt omdat je bent wie je bent. 
In blog #69 beschreven we in dit kader het proces van teshuvah, terugkeren. Rav Abraham Yitzchak HaKohen Kook (1865-1935), onze eerste Asjkenazische opperrabbijn, zegt dat een persoon middels teshuvah kan terugkeren tot zichzelf, dat willen zeggen: de kern van zijn ziel, zijn unieke ik.[1] Afgeweken van de weg die zijn Schepper hem wijst, is het mogelijk zijn ware ik in nauwe afstemming met de Eeuwige weer te herwinnen. 
 
In de moderne psychologie noemen we dit proces ‘reframing’ of ‘reconstructie’. Deze begrippen verwijzen naar veerkracht en groei. Datgene wat collega Carol Dweck heeft beschreven als een mens met een ‘growth mindset’ (in tegenstelling tot iemand met een ‘fixed mindset’).[2]
 
Een belangrijke les op Yom Kippur is dat het nooit te laat is om te veranderen, om opnieuw te beginnen, anders te leven dan dat wij de afgelopen periode hebben geleefd. De Eeuwige vergeeft iedere misstap of afwijking van Zijn instructies, mits wij eerlijk onze onvolkomenheden belijden en ons uiterste best doen om zaken recht te zetten. Als een persoon dit proces serieus neemt en juist Yom Kippur gebruikt om zaken recht te zetten, doet hij er goed aan een SMARTER Actieplan te maken: specifiek, meetbaar, acceptabel, realistisch, tijdgebonden en te evalueren.  Met zo’n plan begint hij fris en vernieuwd aan een nieuw levensjaar; voor zijn eigen welbevinden en voor de kwaliteit van zijn relaties met anderen. 
 
Yom Kippur creëert de mogelijkheid tot thuiskomen, en daarmee de voorwaarde om de levensreis met nieuwe energie te vervolgen. 
 
[1] Orot ha-Teshuvah, 15:10.
[2] Zie ook Blog #82.
   Bescheidenheid, zo omschreef Dweck het ooit, is een cruciaal aspect van een 'growth mindset'. Het bevordert persoonlijke groei, maar ook de kwaliteit van onze sociale banden en    
   de samenleving als geheel. Zie Blog # 64. 


Click on 'previous' to read more Blogs (Klik op 'vorige' voor meer Blogs).